چه شب غمگینی است

چه شب تاریکی است

غربت خانه

به تنهائی من سر زد و رفت

غربت کوچه

چه بی صبرانه

دل غمگین مرا

سخت برآشفت و شکست

یک نفر آهسته

خواب را

از شب تنهائی من چید و گذشت

پ . ن . : این اولین تجربه ی من در زمینه ی شعر هست . نظرتون چیه ؟